Wekelijkse supermarktboodschappen

Wij doen sinds we kinderen hebben elke week boodschappen. Ik maak geen weekmenu maar bedenk voor de eerste dagen wel wat we eten. De rest van de week improviseer ik. Ik maak geen lijstje maar zorg wel dat ik weet wat op is. Dan koop ik dat gewoon bij.

Hoewel ik dus niet met lijstjes werk, haal ik wel wekelijks wat standaardboodschappen. Hieronder onze wekelijkse lijst…

Groente, fruit en aardappels 

Groente en aardappels

De kinderen lusten niet alles maar moeten van ons wel regelmatig wat nieuws proberen. Dus koop ik elke week een ‘nieuwe’ groente en eten we de rest van de week de volgende ‘succesnummers’:

Tomaten, komkommer, sla, ui, courgette of aubergine, broccoli of bloemkool, doperwten, wortels, paprika, champignons en boontjes.

Ook koop ik elke week aardappels.

Deze week kocht ik asperges. Vinden Man en ik heerlijk, en we hadden gasten die dat ook konden waarderen. Ik koop ook wel eens venkel, pastinaak of iets anders dat in de aanbieding is.

Fruit

Wekelijks koop ik appels en bananen. Daarnaast vaak druiven, ananas of peren. In het seizoen eten we graag aardbeien, frambozen etc. Standaard heb ik ook rozijnen in huis.

Zuivel en dranken 

Man eet graag yoghurt. Dat koop ik dus wekelijks. Toetjes eten we 1 keer per week. Dan maak ik dat zelf. We gebruiken 6 liter melk voor ontbijt en lunch en in het eten.

De kinderen nemen naar school thee of melk mee. Behalve thee, koffie en melk drinken we weinig anders, zoals fris en limonade. Ik heb dat wel standaard in huis voor bezoek.

We eten vrij veel kaas. Ik koop standaard jonge kaas en geitenkaas of brie. Ook nemen we wekelijks roomboter mee.

Een doos eieren gaat ook elke week op.

Brood en broodbeleg

Brood kopen we niet bij de supermarkt maar bij de bakker.

Als broodbeleg heb ik hier pindakaas en notenpasta (van biologische supermarkt), jam, hagelslag, kaas en chocopasta. Ook eten we fruit op brood (aardbeien en banaan).

Snoep, koek en lekkers

We hebben een snoeppot voor de kinderen. En voor onszelf koop ik koekjes of chocola. Een keer per week mogen de kinderen een liga mee naar school. De andere dagen gewoon fruit.

Vlees en vis

We eten redelijk weinig vlees en vis. 2 keer per week eten we vega, de rest een kleine hoeveelheid vlees of vis (ongeveer 50 gram per persoon) . Ik koop wekelijks kip en rundvlees en vis (zalm, sardines oid).

Houdbare boodschappen 

Standaad koop ik bonen (kidneybonen, kikkerewten of bruine bonen) en mais uit pot/blik of gedroogd. Ook koop ik een zakje noten (meestal walnoten).

Ook koop ik rijst, pasta, wraps, tortilla’s etc. Daarnaast basisspullen zoals meel, gist, suiker etc als het op is.

Nonfood

Als het nodig is koop ik schoonmaakmiddel, wc papier, schuursponsjes etc.

Dus…

Best een hele lijst zo! En het wordt alleen maar meer nu de kinderen groter worden. Ik ga vast sparen 🙂

 

 

 

Advertenties

Goedkope supermarkt?

Wekelijks doen wij hier boodschappen. Al meerdere supermarkten probeerden wij uit: de Aldi, AH, Lidl en Nettorama. Ook gingen wij regelmatig naar de markt en naar de Turkse groentewinkel.

Ik kwam er achter dat voor ons de Lidl de beste supermarkt is. Het assortiment is wat groter dan bij de Aldi (bij ons in de buurt zit een kleine Aldi) en sluit bovendien goed aan bij wat wij graag kopen. Zo is er ruime keuze in groente en fruit en verkopen ze goede noten.

Man en ik werken allebei 4 dagen, en daarboven nog regelmatig een avond. Met 3 kinderen die ook hun eigen programma hebben (zwemles, sporten etcetera) is dat best een vol leven. Dus moet boodschappen doen snel en praktisch zijn.

Wekelijks besteed ik ongeveer 80 euro bij Lidl. Wat we bij de Lidl niet kunnen krijgen of lekker vinden kopen we bij AH, de slager en de bakker of op de markt. In totaal ben ik hier nog 30 euro kwijt. In totaal besteden wij dus ongeveer 110 euro per week voor 5 personen (we hebben 3 kinderen die meer eten dan ikzelf :)).

Kan dat goedkoper? Zeker. Maar wij houden van goed eten. En dat is soms (gelukkig niet altijd) wat duurder. Bovendien hebben we regelmatig eters. Elke week sowieso 1 a 2 keer per week. Dat kost dus wat. Ik heb dat er graag voor over.

 

 

Geld uitgeven voor Pasen?

Als ik om me heen kijk lijkt pasen steeds meer gevierd te worden. En uitbundiger ook: de paashazen -eieren en -versieringen vliegen je om de oren. Als je bewuster met je geld omgaat zijn dat altijd wel opvallende dingen: hoe commercieel uitgebuit een feest als pasen wordt. Als je je er bewust van bent dat een feest als pasen voor topomzetten in de winkel zorgt, koop je toch bewuster.

Hoewel wij niet naar de kerk gaan ben ik wel geïnteresseerd in religie en alles wat daarbij hoort. En met twee kinderen die naar een school gaan waar godsdienstonderwijs nog gewoon wordt gegeven leer ik ook nog elke dag bij.

Wij vieren dus pasen. En nee dat kost nauwelijks geld. Ik dek de tafel extra mooi (komt het zilver ook nog eens uit de kast :)), laat de kinderen eitjes verven en ga op familiebezoek. En koop in plaats van bloemen een paastak. Kost allemaal weinig geld: ik kocht bij de boodschappen alleen wat extra aardbeien voor het ontbijt en een doosje extra eieren. De extra kosten vielen overigens niet op in de kosten voor de  weekboodschappen: het bedrag was hetzelfde als alle andere weken. Ik bezuinigde kennelijk op andere dingen…

En zo vieren wij pasen met het gezin. Met weinig kosten maar kostbare vrije tijd samen!

 

Weekend weg en budget

We waren dus een weekend weg. Met veel mensen want broer en zus en aanhang en kinderen.

Voor het huisje bespraken we uiteraard een budget. Voor het eten, drinken en de rest niet. We houden allemaal van lekker eten en kijken niet op een euro. Maar we smijten ook geen geld over de balk.

Dus kookten we het hele weekend zelf. Kookten een heus 3 gangen menu voor elkaar, maakten een heerlijk ontbijt met broodjes, croissants, fruit en eitjes. En een warme lunch.

We genoten van een wandeling. De kinderen speelden in de tuin. We voetbalden en sjoelden. En bezochten een stadje. Knuffelden met het jongste nichtje, een heerlijk mollige baby.

We praatten bij en zetten de familie op de foto. Wat een heerlijk weekend.

Kritiek op andermans opvoeding

Voordat ik kinderen had vond ik vanalles van opvoeden. Ik keek verbaasd naar gillende kinderen en onderhandelende ouders in overvolle supermarkten. En verslond opvoedprogramma’s omdat ik dacht dat ik het nooit zover zou laten komen.

3 kinderen later ben ik wijzer. Opvoeden is gewoon best moeilijk. Zeker als je kind een gebruiksaanwijzing heeft.

Oudste kind is hier een makkelijke. Zonnig karakter, luistert goed en extravert. Graag in gezelschap en ervaart het leven als een feestje. Jongste idem dito.

Onze middelste is een wat complexer kind. Energiek, heel lief, gedreven maar ook wat zwaar op de hand en angstig. Introvert en heeft behoefte aan rust en structuur.

Feesten en partijen zijn voor Middelste en voor ons als ouders een uitdaging. Daar waar oudste en jongste moeiteloos het feestgedruis ingaan, ziet middelste op tegen de drukte. Ze past zich keurig aan en doet goed mee. Maar ze ziet er wel tegenop en ervaart veel prikkels. Ik zie haar worstelen en dat valt me zwaar.

We proberen het makkelijk te maken voor haar. Zo neemt ze soms een boek of knutselwerkje mee naar familie-evenementen zodat ze even rustig tijd voor zichzelf heeft.  Of zorg ik voor extra rust voor en na een kinderfeestje.

Laatst hadden we een familieweekend. Een heel weekend logeren met opa, oma en veel neefjes, nichtjes, ooms en tantes. Middelste kon er niet van slapen de nacht ervoor.

Het weekend bleek een groot succes. Middelste vermaakte zich met een neefje en nichtje opperbest: ze sliepen op een kamer en kletsten en giebelden tot laat. Zo leuk om te zien.

De volgende dag was natuurlijk vermoeiend. Want: weinig slaap en weer zoveel gezelligheid. Dat zijn voor onze Middelste altijd moeilijke momenten. En op het programma stond een heel spannende activiteit. Met weinig slaap extra spannend….

Ik weet inmiddels dat ik dingen voor moet zijn om ellende te voorkomen. Dus meldde ik mijzelf, jongste en middelste af voor de activiteit. En dat werd me niet door iedereen in dank afgenomen. “Je cultiveert haar angst”, aldus schoonzus. Oftewel: je houdt haar angst zo in stand. Tja…

Ik legde de kinderen in bed terwijl de rest een activiteit ondernam. Dronk toen ze wakker waren een kopje thee in de zon met allebei. Zag Middelste zich opladen voor de rest van de dag, waar ze zich weer volop uitleefde met Neef en Nicht. En liet de kritiek rustig van me afglijden.

 

 

 

 

Bezuinigen op oppaskosten

Voor ons werk zijn zowel Man als ik toch nog best vaak ’s avonds weg en gek genoeg valt dat regelmatig samen met prive-afspraken van de ander. En dan hebben we dus oppas nodig, want onze kinderen zijn nog niet op een leeftijd zijn dat ze alleen thuis kunnen blijven.

Als puber paste ik zelf veel op. En niks irritanter dan slecht betalende oppasouders. Van die mensen die een vast avondtarief hanteerden en dan elke keer later thuis kwamen, waardoor je dus per uur steeds minder verdiende. Of die altijd bedragen in hun voordeel afrondden. Daar was ik snel klaar mee.

Ik nam me voor als ik zelf kinderen had een oppas goed te betalen als ik er een nodig had. En dat voornemen, daar houd ik me nog steeds aan. Als wij een oppas hebben betalen wij die goed, en gewoon per uur.

Toen de kinderen nog baby’s waren paste onze gastouder ook nog wel eens ’s avonds op. En zij kreeg dan haar normale uurtarief. Dat was een dure grap, die avonden. Maar het veilige gevoel was het zeker waard want de zorg voor een baby vond en vind ik geen taak voor een 15-jarige.

Ik mag dan wel uit principe geen slecht tarief betalen aan de oppas, dat betekent natuurlijk nog niet dat ik niet wil bezuinigen op oppaskosten. Sinds kort gaat dat eigenlijk heel makkelijk: wij hebben namelijk regelmatig gratis oppas.

Met meerdere mensen in de buurt hebben wij dusdanig goed contact dat we over en weer op elkaars kinderen passen. Is een kleine moeite, soms is het alleen een babyfoon in je huis hebben en er natuurlijk zijn als er wat is met een van de buurkinderen. Soms een avondje ‘echt’ oppassen. Super fijn dat we dat voor elkaar kunnen doen. En ja, het scheelt ons flink wat oppasgeld. Iedereen blij 🙂

 

 

 

 

 

D

 

Goed voor jezelf zorgen

Ik verbaas me er wel eens over hoe makkelijk het is om ongezond te eten. Een blik op een willekeurige kantine of kiosk laat nog steeds een treurig beeld zien. Hoewel er best wel een salade ligt, knalt de aanbieding van de week, meestal een frituursnack, je tegemoet. Kies dan nog maar eens voor dat bakje verlepte sla….

Ik merk ook thuis dat het makkelijk is om snel iets te eten wat weinig voedingsstoffen bevat. Een zak chips is sneller open dan een salade gemaakt.

Ik betrap mijzelf erop dat ik veel tijd besteed aan gezond eten voor de kinderen. Trouw maak ik gezonde boterhammen en groentes voor op school, schil ik fruit en vul flesjes water. Om vervolgens mijzelf te vergeten en in de kantine mijn lunch te halen.

Dat is natuurlijk achterlijk. Opvoeden is voorleven dus waarom niet even gewoon een gezonde lunch voor mijzelf klaarmaken?

Dus bakte ik tijdens het koken een aubergine, en maakte heerlijke broodjes met aubergine, geitenkaas en sla. En sla ik dus een dagje kantine over.

De eerste stap is gezet. Nu nog volhouden……

 

 

Financiële veerkracht

In onze vriendenkring hebben de meeste mensen het financieel goed. Er is niemand met grote schulden (nou ja, afgezien van forse hypotheken dan) en bijna niemand hoeft elk dubbeltje om te draaien.

Bij een vriendin hakte een scheiding er echter fors in. Natuurlijk emotioneel, omdat zij haar gezin uiteen zag vallen. En ook praktisch, want moeten verhuizen, co ouderschap moeten regelen, alle financiën herschikken etcetera.  En dat in de emotionele zware maanden na een  scheiding. Maar naast dit alles betekent het ook financieel nogal veel.

Vriendin is een van de meest veerkrachtige mensen die ik ken. Ondanks alles herpakte zij zich razendsnel. Ze kocht een huis voor haar en Zoon, regelde een hypotheek (was niet makkelijk maar ze regelde het) en liet de verhuiswagen komen. Partneralimentatie zag ze vanaf. Ze redde het wel van haar eigen inkomsten, terwijl ze met een 24 uurs dienstverband geen riant salaris heeft.Dat noem ik nog eens een topvrouw…

En toch was het zwaar. Ook financieel. Want toen vriendins ex zijn baan verloor viel ineens ook de kinderalimentatie weg. Hoewel ze er formeel natuurlijk nog steeds recht op heeft werkte ex ineens niet meer mee. En ze had geen zin in een gevecht over het hoofd van haar Zoon. Maar dat alles was net een beetje veel tegenslag. Ik zag voor het eerst een blik van wanhoop.

In een middagje vond ik samen met haar een forse besparing waardoor ze de kinderalimentatie niet echt meer nodig had. Dus als hij niet betaalt is er geen probleem. Financieel dan….

En hoewel ze de rest van haar leven aan haar ex vastzit vanwege haar zoon is ze financieel los van hem. Wat een opluchting, wat een topvrouw.

 

Dure weken

De doorgewinterde consuminderaar krijgt een hartverzakking van ons uitgavenpatroon deze weken. Veel sociale verplichtingen waar we niet onderuit kunnen. Dat neemt een hap uit het budget.

Man en ik hadden een gezellig etentje met vrienden. Volgende week trakteren we mijn schoonouders op een weekend weg en voor mijn werk had ik een lunch buiten de deur. Oh ja, en ik ging naar een bruiloft. Dus….. het budget van deze maand voor uitjes is ver overschreden.

Ik weet niet hoe anderen dat doen maar het moeilijkst aan consuminderen vind ik dit soort dingen. Plannen voor leuke uitjes met anderen dan man en kinderen. Uitjes die gewoon veel geld kosten. Nee zeggen kan natuurlijk. Maar we kunnen het betalen en ik vind het echt heel gezellig. Maar soms baal ik weleens van de hoeveelheid van dit soort dingen.

Een goedkoper alternatief bedenken doe ik wel. Mensen thuis te eten vragen ipv uit eten.Maar dat werkt ook niet altijd met grote groepen. En nee zeggen kan ook, dat weet ik 🙂

Iemand tips?

Prinses

Oudste dochter is van het stoere type. Zij draagt alleen broeken, speelt veel met jongens en houdt niet zo van meisjesdingen. Leuk vind ik, dat ze zo’n eigen smaak en stijl heeft.

Jongste is uit heel ander hout gesneden. Die houdt van roze jurken, prinsessen, en… schoonmaken 🙂 ik noem haar wel eens grappend mijn huisvrouw. Heerlijk eigenwijs meisje dat houdt van meisjesdingen. Ook super leuk.

En ja wat koop je voor een meisje-meisje dat 3 jaar wordt? Haar wensen waren simpel: “iets met prinsessen mama”. U vraagt wij draaien….

Dus kocht ik een pop. Met lange haren die je kan kammen en vlechten. En een step, want deze prinses houdt ook  van buitenspelen.

We vierden al twee keer eerder een feestje van een driejarige. Maar dit jaar voor het eerst een driejarige prinses in dit huis! We hebben er zin in!